بانونگار:از آنجایی که نقش زن در خانواده حائز اهمیت بود و تنها، گزینه ای به نام خانه داری ،مادری و مراقبت از فرزندان مشغله تعریف شده زنان جامعه قدیم بود در عین حال خودکفا نبودنشان موجب آن می شد نتوانند وضعیت تغذیه و رشد اجتماعی و فرهنگی کودکان را آنگونه که مورد قبول است مدیریت کنند. اما پس از رشد جوامع انسانی وفرهنگ عمومی، توسعه اجتماعی، زنان جامعه به این باور رسیدند که حتی برای تربیت بهترفرزندان خودشان نیز باید مادری دانا و توانا باشندو این امری بدیهی و لازم و ضروری است بنابراین اصل، اجتماع نیز پذیرفت جامعه دانا ،همسر ومادر دانا می خواهد و زنان به دانشگاه ها وآموزشگاه ها برای کسب مهارت های علمی و عملی راه یافتند و مردان نیز با حمایت از این تغییرات کمک شایانی به رسیدن به خودکفایی زنان و درنهایت پیشرفت جامعه کردند . جدای از این امر، ورود زنان به جامعه اقتصادی موجب شد رفاه خانواده نیز بیشتر تامین شود و خانوار ها از رکود و دیدگاه تک بعدی خارج شوند لذا توانمندسازی زنان بسیار مورد توجه قرار گرفت بویژه زنان سرپرست خانوار و خودسرپرست که راه بزرگی برای نجاتشان از چنگال فقر فراهم شد .در این خصوص با چند زن توانمند که به خودکفایی رسیدند گفتگویی انجام داده ایم که بنابه رسالت بانونگار بتوانیم صدای رسایی بر صلابت زنانه شان باشیم :
شیدا ؛خانمِ جوانی که در سن ۲۵ سالگی با توانمند سازی خود به خودکفایی و بی نیازی رسید و کارآفرین شده است . شیدا پس از فارغ التحصیلی در رشته کشاورزی پس از اینکه مدتی به دنبال کار گشت و مشاغل پیشنهادی چندان خوشایندش نبود به این نتیجه رسید خود به تولیدات محصولات گلخانه ای اقدام کند ابتدا از بالکن منزل شروع کرد و با بکارگیری دانش فنی و تحقیقات تخصصی توانست گلهای آپارتمانی خوبی تولید کند و بفروش برساند. سپس با همکاری همسایگان پشت بام اپارتمان را برای توسعه اینکار به گلخانه ای تبدیل کرد و با پرورش گل و درختچه های زیبا هم فضای مفرحی برای اهالی آپارتمان فراهم کرد و هم از سرمایه های خرد آنان به عنوان مشارکت در تولید بهره گرفت و سود ماهیانه به خانم های ساکن در آپارتمان پرداخت می کند .نکته جالب ماجرا اینجاست که خانم های ساکن در آپارتمان با مشارکت در کار گلخانه روزهای متنوع و مفرحی را در پشت بام میگذرانندو عصرانه های خوبی دارند و ازسود اینکار نیز بهره می برند.
خانم صابری زن ۴۰ ساله ای که پس از مرگ همسرش با حقوق اندک نمی توانست به راحتی از پس مخارج ۳ فرزندش برآید با مراجعه به کمیته امداد تا حدودی کمک می گرفت تا اینکه به پیشنهاد یکی از خیرین مرتیط با کمیته به طبخ و تهیه غذای خانگی پرداخت و با هزینه آن خیّر توانست آشپزخانه بزند و چندین زن مانند خودرا که نیازمند حمایت بودند بکارگیری کرد وبه خودکفایی رسید. وی با توسعه این کار توانست زنان روستاهایی که توانمندیهای ناشناخته داشتند را به خودباوری رسانده و با فروش محصولات کشاورزی وفراورده های دامی آن روستاییان زنان روستا را به سمت خودکفایی سوق دهد. او در خصوص رسیدن به این جایگاه گفت: من باور دارم که زنان ما اگر بخواهند می توانند بهترین باشند وبا کمی مهارت آموزی توانایی های خود را شکوفا کنند و به خودکفایی برسند فقط باید بپذیرند که می شود با کمی تحمل و صبر به جای اینکه محتاج باشند خودشان کارافرین و مولد باشند و در پیشرفت کشور نقش افرین شوند چنانچه در طی این مسیر فهمیدم آنچه برای زنان ما اتفاق می افتد و انهارا نیازمند می کند عدم آگاهی و نبود دانش است بنابراین توصیه میکنم هرجور که شده با تحقیق و مشورت به سمت تولید حرکت کنند که واقعا لذت بخش و نشاط آور است .
ثریا، خانم خودسرپرستی که پس از آموختن خیاطی با کارگاه خیاطی کوچکی شروع کرد و با تشکیل صندوق خانگی و مشارکت زنان محله توانست کارگاه بزرگی بنا کند و تولیدی پر درآمدی راه اندازی کند و چون در اینکارمشارکتی، زنان خودشان سهامدار هستند ازجان و دل کمک می کنند تا سفارشات به بهترین شکل ممکن حاضر شود و سر وقت به دست مشتریان برسد . ثریا خانم معتقد است : این کارگاه با نیت خالص و اندک سرمایه چند خانم بی سرپرست که به مهارت خیاطی مجهز شدند شکل گرفت و اکنون ما از سراسر کشور سفارش می پذیریم و به فروشگاه های بزرگ لباس تحویل میدهیم . شک ندارم که ما روز به روز پیشرفت بیشتری می کنیم چون صداقت و همدلی بین ماست و هر یک از اعضا خودشان قلبا خواستند که به خودکفایی برسند و محتاج کسی نباشند. ما چشم انداز های بزرگی برای توسعه کارگاه داریم و یقین داریم به آنجا خواهیم رسید.
شاکری خانم جوانی که پس از ازدواج به اصرار همسرش از شغل فعلی استعفا داد و در منزل ایام را سپری می کرد پس از تولد فرزندش تصمیم گرفت در خصوص مشاغل خانگی تحقیق کند و با انگیزه به آموزش ساخت گل و شمع پرداخت و پس از ساخت چند نمونه، کارخود را
برای دوستانش در فضای مجازی ارسال کرد و آنان نیز تولیداتش را از وی خریداری کردند و مشوق وی برای توسعه کارش شدند او نیز با دوستان صاحب نظر مشورت کرد و تولیدی کوچکی در منزل براه انداخت و با اداره نمایشگاه توسط سایر دوستان علاقمند، کارهای تولید شده را بفروش رسانده و به خودکفایی رسیدند . خانم شاکری گفت: در اوایل خانه نشینی از اینکه باید از اجتماع و محیط کار دور باشم ناراحت بودم و از اینکه استقلال مالی نداشتم بسیار سرخورده شده بودم اما بازیابی خودم در هنر موجب شد هم خواسته همسرم تامین شود هم خودم به آنچه تمایل داشتم برسم و به زنان جامعه توصیه می کنم با کشف استعداد و توانایی های خود زندگی شان را متحول و آینده را روشن کنند.
مرضیه خانم که سالهای زیادی در روستا به کارهای کشاورزی مشغول بود توانست با تشکیل تعاونی روستای و اجاره زمین از منابع طبیعی برای کاشت درخت و سیفی جات اقدام نماید و پول های خرد اهالی روستا خود را به انبوه تبدیل کند و کارآفرینی کند و در کنار آن منبع خوبی برای تغذیه صنعت چوب و کاغذ فراهم کرد. وی گفت:یکی از کارشناسان جهاد پیشنهاد کاشت درختان زودبازده را داد با توجه به اینکه زمینهایی در منطفه ما وجود داشت که هیچ کاری روی آنها انجام نمی شد و بی ثمر افتاده بود پس از تشکیل تعاونی صاحبان زمین های دیگر نیز مشارکت کردند و زمینهای دولتی نیز اجاره شد و همه جوانان و خانواده ها همکاری کردند تا بتوانیم نتیجه مطلوب بدست آوریم و اکنون همه ما راضی هستیم چون پس از دریافت دستمزد، خودمان از نظرمالی خودکفا شدیم و کشورمان از نظر کاغذ و چوب کمترین وابستگی را خواهد داشت.
سینا و سارا برادر و خواهرموفقی که با کمک مادر به تولید انبوه قارچ رسیدند . مادر سارا گفت : سارا در طول تحصیل دانشگاه به سختی هزینه دانشگاه را تامین می کرد و سیناهم برای کنکوردرس می خواند و فرصت کار در بیرون را نداشت. در این چه کنم ها بودیم که سارا با راهنمایی یکی از اساتید به روش درست پرورش قارچ دست یافت و با کمترین هزینه در مدت زمان محدود توانستیم تولیدی کوچکی را ه اندازی کنیم سینا برنامه هایش را طوری تنظیم میکرد که بتواند بیشتر کارهارا خودش انجام دهد و درسش راهم بخواند سارا هم با ذوق بیشتر کار می کرد و برای فروش بازاریابی می کرد. ما خانوادگی به خودکفایی رسیدیم و اکنون بستگانمان به سارا اعتماد کرده اند و روی کارش سرمایه گذاری کرده اند . آموزش و مهارت آموزی ، پشتکار و خودباوری مارا به خودکفایی رساند و در جامعه هم جایگاه خوبی پیدا کردیم.
خواهران رجبی هردو خانم تحصیل کرده در رشته حسابداری و کامپیوتر و کارمند بخش خصوصی و دولتی بودند آنها با توانایی که در خود سراغ داشتند هریک به کسب مهارت های بیشتر پرداختند و در حسابدای صنعتی و برنامه نویسی تبحر خاصی یافتند و پس از خروج از شغل دولتی و خصوصی،شرکت خود را تاسیس کردند و اکنون با ۱۰ کارمند درآمد بالایی دارند جالب اینکه آنها توانستند با درآمد خود پدر و مادرشان را صاحب خانه کنند. آنها چنین گفتند : اولین بار که پدر و مادرمان وارد خانه خودشان شدند اشک شوقشان مارا مصمم ترکرد که موفق تر شویم و از این پس با کسب مهارتهای بیشترو ورود به بازارهای بزرگتر،موفق تر عمل خواهیم کرد.
در گفتگو با این زنان و مشاهده موفقیت های آنان که بسیار شوق انگیز و ستودنی بودند باید بپذیریم که انسانها با تصمیمات درست بیشترین نتیجه را خواهند گرفت کما اینکه هنوز هم زنان بیشماری در این مرزو بوم هستند که استعداد یابی نشده اند یا اگر استعدادهایشان را بارور کرده اند سرمایه اولیه را برای رسیدن به خودکفایی ندارند اکنون وظیفه ماست که صدای شان را به سمع و نظر مسیولین و سرمایه گذاران برسانیم و با بازیابی جایگاه زنان توانمند کشورمان برای رسیدن به اهداف جامعه ای پویا و پرتلاش همت گماریم . بانو نگار آماده است تا منعکس کننده فریادهای در گلو خفته زنان ایران زمین باشد و وجدان آگاه جامعه را بیدار سازد.
