بانونگار به نقل فارس، آقای محمدی مدیرآموزگار مدرسه فرهنگ دوشک بندپی شرقی بابل خدمتش با دانشآموزان منطقه کوهستانی گره خورده است ولی نه تنها خسته نیست بلکه روز به روز بر اشتیاقش افزوده میشود.
روز معلم نزدیک است و راوی عاشقانههای معلمی هستیم که خدمتش با دانشآموزان منطقه کوهستانی گره خورده است.این معلم باوجود اینکه بیش از ۳۰ سال از خدمتش میگذرد اما هر روز ۵۰ کیلومتر مسیر آن هم مسیر کوهستانی را میپیماید تا بتواند به دانشآموزانش درس دهد.حتی برخی مسیرها خاکی بوده اما چنان شوق خدمت در وجود آقا معلم موج میزند که هیچ چیز نمیتواند مانع از حضورش در کلاس درس شود.
* معلمی که در کوهستان درس میدهد
آقای احمد محمدی مدیرآموزگار مدرسه ابتدایی فرهنگ دوشک از توابع بندپی شرقی بابل است، ۳۲ سال از خدمتش میگذرد اما وقتی با وی هم کلام شدیم فکر کردیم تازه در سالهای اول خدمت است.وی معلمی را در دبیرستان یاسوج با تدریس دروس شیمی شروع کرد و بعد از ۲۹ سال خدمت مدرسه دوشک بندپی شرقی بابل را برای خدمت انتخاب کرد. هر روز مسیر ۲۵ کیلومتری را از مرکز بخش گلوگاه به سمت روستای دوشک بندپی شرقی بابل میپیماید و اعتقاد دارد این مسیر نه تنها او را خسته نمیکند بلکه برایش لذتبخش است.
*شوقی وصفناپذیر برای درس دادن
شوق این معلم برای آموزش و درس دادن برایم جالب بود گویی سالهای اول خدمتش است.آقای محمدی مدیرآموزگار مدرسه فرهنگ دوشک بندپی شرقی بابل در گفتوگو با خبرنگار فارس، میگوید: در مدرسه فرهنگ دوشک بندپی شرقی بابل پنج دانشآموز تحصیل میکنند که یک دانشآموز در پایه ششم، سه دانشآموز در پایه چهارم و یک دانشآموز هم در پایه پیشدبستان تحصیل میکنند.
*معلمی که سختی راه را به جان میخرد
هر روز مسیر کوهستانی تا مدرسه که ۲۵ کیلومتر مسیر رفت است و ۲۵ کیلومتر مسیر برگشت را طی میکنم که هفت کیلومتر مسیر خاکی و مالرو است، سختی را هر روزه را به جان میخرم و، اگر نیایم دانشآموزان شاید ترک تحصیل کند چون مسیر مدرسه بعدی خیلی دور است و بهطور حتم دانشآموزان نمیتوانند به تحصیلشان ادامه دهند.
*مرا به مدرسهای بفرستید که کسی نمیرود!
میپرسم خسته نمیشوید شما که بیش از ۳۰ سال از خدمتتان میگذرد، میگوید تا الان که ناراحت نبودم ما به سختی عادت کردیم؛ قبلا درس شیمی در دبیرستان تدریس میکردم که خسته شدم و خودم خواستم به مدرسه روستایی بیایم حتی زمانی که به آموزش و پرورش هم مراجعه کردم، گفتم مرا به مدرسهای بفرستید که کسی نمیرود.درباره اینکه چه زمانی بازنشسته میشوید میپرسم، در پاسخم میگوید آنها به من چیزی نگفتند من هم پیگیر نشدم.این مدیر آموزگار میگوید: طی بیش از ۳۰ سال کار کردیم، عادت کردیم و کار کردن در این فضا را دوست داریم میخواهیم از این محیط برویم سخت است و دوست داریم کار کنیم.کار کردن در این فضا جاذبه خاص خود را دارد، نه تنها احساس خستگی نمیکنم بلکه روز به روز بر اشتیاقم افزوده میشود؛ چون با این محیط اخت شدم.
ضرورت ورود خيران
به گفته آقای محمدی، مدرسه فرهنگ روستای دوشک بندپی شرقی بابل، مدرسهای چوبی است که دارای دو کلاس درس است و یک اتاقش متروکه شده و تنها یک اتاق سالم است و فضا برای دانشآموزان کم است در این زمینه پیگیریهای فراوانی داشتیم تا با کمکهای خیری کلاس درس دیگر تعمیر شود تا مشکل فضا از بین رود اما هنوز اقدامی صورت نگرفت.
*نام شاگردانم را به خاطر دارم
از آرزویش میپرسم، در پاسخم میگوید همیشه دوست دارم شاگردان از ما به خوبی یاد کنند و نگاه خوبی به ما داشته باشند، شاید برایم غیرقابل تصور باشد اما من هنوز نام شاگردان اولین سال خدمتم در یاسوج را به خاطر دارم.حرف آخر اینکه همه ایرانی هستیم و همه باید از امکانات تحصیلی ازجمله مدرسه و معلم خوب و سایر امکانات برخوردار باشیم، نه اینکه منطقه محروم حتی از معلم برخوردار نباشند به امید آن روز….
